Park Berg en Bos, Apeldoorn

Park Berg en Bos, Apeldoorn
Prachtig uitzicht op park Berg en Bos

zondag 16 juni 2013

York Minster missed


Travel journal 2009, day 5b.
(Nederlandse tekst onderaan / Dutch text below)
 
We also want to see the York Minster, so we walk on. As we walk through a narrow bumpy shopping street, my SO sprained his ankle. First he says that's not too bad, but when we arrived at the York Minster his ankle has already become quite thick and black. That ankle just needs a pressure bandage and the visit to the Minster cannot continue. We all walk back to the eatery as good and as bad as it go. We had not anticipated that we would come back that fast.
Meanwhile, I'm looking for a pressure bandage in the nearest Boots (drugstore). I see only a pressure bandage that over the entire length sticks as a patch. It's not easy to bind this well, everything stick together all the time. An unknown visitor whispers to me that she often did this job in the war, unfortunately without helping me. I'm not very happy with the result, but it is sufficient for the time being.
The walk to the bus stop is now better and it's not far. After the bus ride we get in the car and drive first to Tesco for groceries. SO sits on a chair at the tills waiting for us. When the groceries are done, we can go home.
I remove the pressure bandage from the ankle and lay it on again, now it's much better. SIL cooks good food again: fusilli with minced meat and vegetables and coleslaw, for dessert a delicious chocolate cream.



2009 03 25b So close to York Minster



2009 03 25b Laying the pressure bandage


Nederlandse tekst.
Reisdagboek 2009, dag 5b.

We willen ook nog de York Minster zien, dus lopen we verder. Als we door een nauw hobbelig winkelstraatje lopen, verzwikt mijn vriend zijn enkel. Hij zegt eerst dat het wel meevalt, maar als we bij de York Minster zijn aangekomen, is zijn enkel al helemaal dik en blauw geworden. Er moet nodig een drukverband om die enkel en het bezoek aan de Minster kan niet doorgaan. We lopen zo goed en zo kwaad als het gaat terug naar het eetcafé. Zó snel hadden we nou ook weer niet terug willen komen.
Ondertussen ga ik op zoek naar een drukverband in de dichtstbijzijnde Boots (drogisterij). Ik vind alleen maar een tapeverband dat over de hele lengte kleeft als een pleister. Het valt niet mee om dit goed aan te leggen, alles kleeft aldoor aan elkaar. Een onbekende bezoekster fluistert me toe dat zij deze klus ook vaak deed in de oorlog, helaas zonder mij op dit moment verder te helpen. Ik ben niet erg tevreden over het resultaat, maar het is voorlopig voldoende.
Het lopen naar de bushalte gaat nu wat beter en het is niet ver meer. Na de busrit stappen we in de auto en rijden eerst naar een Tesco voor de boodschappen. Mijn vriend zit op een stoel bij de kassa’s op ons te wachten. Als de boodschappen gedaan zijn, kunnen we naar huis. Daar kan ik rustig de tape van zijn enkel afhalen en weer opnieuw aanleggen; nu zit het veel beter.
Mijn schoonzus kookt weer lekker eten: fusilli met gehakt en groenten en een koolsla erbij; als toetje een heerlijke chocoladecrème.

2 opmerkingen:

Oregon Gifts of Comfort and Joy zei

It has been fun catching up! Sorry that I have been away for so long.

I love the picture of you fixing up his foot with tender loving care.

Your travels are fun and adventurous, and I know that you all enjoy each others company.

Hope things are going great for you right now, P.

Hugs,

Kathy M.

Prenter zei

Thank you, Kathy!
I'm glad you like it.
Hugs, Prenter.